Κοιλάδα Φενεού & Ορεινή Κορινθία

στις

Την 28η Οκτωβρίου αποφασίσαμε να κάνουμε inspection στην Ορεινή Κορινθία. Θέλαμε να δούμε κάτι παραπάνω από τα πολυδιαφημισμένα Τρίκαλα Κορινθίας και να εξερευνήσουμε την περιοχή. Ξεκινήσαμε παίρνοντας πια τον καινούργιο δρόμο της Πατρών-Κορίνθου και μετά την Ακράτα, μπαίνοντας στο νομό Κορινθίας, στο Δερβένι στρίψαμε δεξιά και βγήκαμε από τη Εθνική Οδό.

 

Ανηφορίζοντας και περνώντας τα χωριά Ροζενά και Κουμαριάς, κάναμε την πρώτη μας στάση. Μια είσοδος μοναστηριού στην άκρη του δρόμου, χωρίς μιαν εκκλησία να φαίνεται και το όνομα Παναγία των Καταφυγίων μας τράβηξε την προσοχή. Μέσα στο χώρο, μετά την είσοδο, υπήρχαν 2 μικρές σπηλιές και λίγο πιο μετά ένα μονοπάτι. Το κατηφορικό μονοπάτι οδηγεί στην εκκλησία η οποία είναι χτισμένη ουσιαστικά πάνω στο βράχο, δίπλα στο γκρεμό. Δυστυχώς το μονοπάτι είναι κλειστό λόγω κατολισθήσεων, ωστόσο εμείς τολμήσαμε να φτάσουμε μέχρι το σημείο που φαίνεται η εκκλησία απέναντι και η θέα (που φτάνει μέχρι και την θάλασσα) πραγματικά σου κόβει την ανάσα. Εδώ είχαν καταφύγει οι κάτοικοι της περιοχής στην περίοδο της Τουρκοκρατίας, για να κρυφτούν από τους διωγμούς των κατακτητών και από εκεί πήρε αυτό το ασυνήθιστο όνομα.

Παναγία των Καταφυγίων.png

Συνεχίσαμε την διαδρομή μας ως το επόμενο χωριό την Ευρωστίνη, ένα γραφικό μέρος με ταβέρνες αλλά εμείς κάναμε μια στάση λίγο πριν το τέλος του, απέναντι από την γραφική βρύση για να θαυμάσουμε την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου Ζάχολης δίπλα στα κυπαρίσσια . Ιδιαίτερος και εντυπωσιακός ναός με τους 17 τρούλους του και σχετικό θρύλο να τον ακολουθεί. Σύμφωνα με αυτόν ο ναός χτίστηκε το 1811 εντός 39 ημερών, μετά από υπεράνθρωπες προσπάθειες των κατοίκων του χωριού, αφού η προθεσμία για την ανέγερσή του είχε οριστεί από τον Τούρκο διοικητή σε 40 ημέρες, διαφορετικά είτε θα γκρεμιζόταν, είτε θα γινόταν τζαμί. Δίπλα στο ναό μια απότομη μεγάλη σκάλα οδηγεί πίσω στο κέντρο του χωριού.

Άγιος Γεώργιος πολύτρουλος

Συνεχίσαμε σε ένα υπέροχο φθινοπωρινό σκηνικό γεμάτο πεύκα, έλατα και πλατάνια. Προσπεράσαμε την διασταύρωση για Τρίκαλα και στο χωριό Στενό στρίψαμε αριστερά για Γκούρα.

Γκούρα(1).png

Εκεί ήταν και επόμενη στάση μας. Στην υπερυψωμένη πλατεία δίπλα στον Ι.Ν. των Αγίων Ταξιαρχών, ανάμεσα στα πετρόχτιστα αρχοντικά μπορείς να απολαύσεις τον καφέ σου, γλυκό του κουταλιού και γιατί όχι αγριογούρουνο κοκκινιστό ή ζεστή φασολάδα αν η ώρα το επιτρέπει. Μια βόλτα στο χωριό επιβάλλεται καθώς και  προμήθειες από τα τοπικά προϊόντα όπως τα φασόλια Φενεού!

 

Η ώρα είχε περάσει και ανυπομονούσαμε για τη λίμνη Δόξα!! Μετά από 10 χιλιόμετρα και αφού περάσαμε την σιδερένια γέφυρα στην Αρχαία Φενεό βρεθήκαμε στην μαγευτική τεχνητή λίμνη Δόξα. Το τοπίο πραγματικά μαγευτικό.

 

Κόσμος να περπατά και να κάνει ποδήλατο γύρω από τη λίμνη, αλλά και θαλάσσιο ποδήλατο μέσα σε αυτήν.  Τα βουνά Χελμός ή Αροάνια Όρη (2.338 μ.), Κυλλήνη ή Ζύρια (2.374 μ.) και Ντουρντουβάνα (2.109 μ.) την κυκλώνουν σαν αγκαλιά. Μια λωρίδα γης μας οδήγησε στο μικρό εκκλησάκι του Αγίου Φανουρίου, σημείο που κάνει τη λίμνη ακόμα πιο γραφική.

 

Λίμνη Δόξα(3)

Σε λίγα χρόνια το δρομάκι αυτό θα έχει καλυφθεί από νερό και η πρόσβαση στο εκκλησάκι θα γίνεται μόνο με βάρκα. Γι’ αυτό τον λόγο άλλωστε μεταφέρθηκε και το μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου Φενεού στη νέα του θέση, καθώς πλημμύριζε συνεχώς σε εκείνη που ήταν παλαιότερα.

 

Αυτή ήταν και η επόμενη μας στάση. Ανάμεσα στα δέντρα πάνω από τη λίμνη δεν γίνεται να μην παρατηρήσεις το μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου. Εδώ θαυμάσαμε τις πανέμορφες τοιχογραφίες, το εντυπωσιακό ξύλινο τέμπλο της εκκλησίας και είδαμε το κρυφό σχολειό που υπήρχε στη μονή. Τέλος ανεβήκαμε στο αρχονταρίκι όπου μας κέρασαν γλυκό τριαντάφυλλο (το οποίο φτιάχνουν στη μονή) και απολαύσαμε από τα ανοιχτά παράθυρα την υπέροχη πανοραμική θέα στη λίμνη.

 

Συνεχίσαμε την περιήγησή μας και περνώντας από τα χωριά Μεσινό, Μοσιά, Καστανιές, Λαύκα και Καρτέρι φτάσαμε στην Λίμνη Στυμφαλία.

 

Εκεί που σύμφωνα με το μύθο, στον 6ο του άθλο ο Ηρακλής κατάφερε να διώξει τις στυμφαλίδες όρνιθες, πτηνά με γαμψά, μεταλλικά ράμφη, που τρομοκρατούσαν τους ντόπιους, με τη βοήθεια της θεάς Αθηνάς. Η Αθηνά έδωσε στον Ηρακλή χάλκινα κρόταλα που είχε κατασκευάσει ο Ήφαιστος. Στον ήχο των κροτάλων τα πουλιά τρόμαξαν και σηκώθηκαν να πετάξουν, ο Ηρακλής τα σημάδεψε με τα βέλη του και τα σκότωσε. Εδώ η λίμνη είναι διαφορετική, ελώδης και περισσότερα για αυτήν μαθαίνει κανείς με μια επίσκεψη στο εντυπωσιακό και από αρχιτεκτονικής πλευράς Μουσείο Περιβάλλοντος Στυμφαλίας. Ένα μουσείο κόσμημα για την περιοχή που έχει ως στόχο να αναδείξει την αλληλένδετη σχέση ανθρώπου-φύσης. Παρουσιάζει χαρακτηριστικά της φύσης στην Στυμφαλία και τον τρόπο με τον οποίο αυτά επηρέασαν τους κατοίκους της περιοχής.

Museum My map and his backpack(10)

Λίγο πριν πάρουμε τον δρόμο της επιστροφής και περνώντας δίπλα από τη λίμνη περάσαμε από την Μονή Ζαρακά, τον μόνο Φράγκικο ναό, που ανήκε στη Μονή του Τάγματος των Κιστερκιανών. Η εκκλησία της Μονής κτίστηκε πάνω στα ερείπια του αρχαίου ναού της Αρτέμιδας από το υλικό του ίδιου του ναού. Από τη Μονή σώζεται ο πυλώνας ύψους 4 μέτρων. Η εκκλησία σε ρυθμό τρίκλιτης βασιλικής με κωδωνοστάσιο, είναι σε καλύτερη κατάσταση.

Έχοντας πια πέσει ο ήλιος πίσω από τα βουνά, μιας και άλλαξε η ώρα, πήραμε τον δρόμο της επιστροφής κατεβαίνοντας στην εθνική οδό στο ύψος του Κιάτου. Μια γεμάτη εκδρομή με φύση, περιβάλλον και αρχιτεκτονική με φόντο τα φθινοπωρινά χρώματα.

Λίμνη Δόξα(5).png

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s